- Przypisy tekstowe robimy jako „dolne”, tj. u dołu strony, natomiast przypisy bibliograficzne według wzoru: (Grzegorczykowa 2007), (Żmigrodzki, Przybylska, Dunaj 2006) lub (Grzegorczykowa 2007: 23). Przy kolejnym odwołaniu w ciągu przypisów zapisujemy ibid. (np. ibid.: 25).
- Odwołania do tekstów różnych autorów zapisujemy w kolejności chronologicznej, oddzielając zapisy średnikami według wzoru: (Stieber 1952; Walczak 1984; Bąba 1985). Do tekstów jednego autora używamy odsyłaczy separowanych przecinkiem, np. (Przybylska 2022a, 2022b).
- Odwołania internetowe (zarówno w przypisach, jak i w „Literaturze”) powinny zawierać datę korzystania z witryny, np. http://forum.idg.pl/, 18 IX 2018.
- Wykresy i fotografie (te pierwsze również w formacie XLS, a drugie w formacie JPEG lub TIFF) itp. prosimy dołączać w osobnych plikach, natomiast w tekście wyraźnie oznaczać miejsca, w których mają być umieszczone. W przypadku użycia nietypowych znaków (np. fonetycznych oraz fontów niełacińskich) lub elementów graficznych należy dołączyć plik PDF artykułu.
- Tytuły czasopism podajemy w cudzysłowach, tytuły książek, rozdziałów i artykułów kursywą bez cudzysłowów.
- Krótkie cytaty umieszczone w tekście zapisujemy w cudzysłowie, dłuższe (powyżej trzech wierszy) w osobnych akapitach, mniejszą czcionką niż podstawowa.
- W pierwszym wystąpieniu (także w przypisach) imiona zawsze powinny być rozwinięte. Rozwinięte powinny być także wprowadzane po raz pierwszy nazwy organizacji, instytucji, tytuły czasopism itd.
- Omawiane wyrazy, zwroty, zdania oraz zwroty obcojęzyczne wyodrębniamy kursywą.
- Objaśnienia znaczeń wyrazów podajemy w łapkach.
- Transkrypcję fonetyczną lub fonologiczną w przykładach stosujemy tylko wtedy, gdy jest to konieczne ze względu na przedmiot rozważań. Jako podstawowy przyjmuje się slawistyczny alfabet transkrypcji, ale możliwe jest użycie IPA (z informacją w przypisie).
- Na początku artykułu prosimy umieścić słowa klucze po polsku i po angielsku, a na końcu abstrakt w języku polskim i angielskim, opatrzony angielskim tytułem artykułu. Jeśli tekst został napisany w innym języku, prosimy o dołączenie abstraktu i słów kluczy również w tym języku.
- Po adresie bibliograficznym należy podać numer DOI, jeśli publikacja go posiada.
- Opis bibliograficzny w „Literaturze” po tekście artykułu podajemy następująco:
Skarżyński M., Smułkowa E., 2018, Materiały do dziejów polskiego językoznawstwa III. Korespondencja Kazimierza Nitscha i Antoniny Obrębskiej-Jabłońskiej 1925–1958, cz. 1: 1925–1945, cz. 2: 1945–1958, „Biblioteka LingVariów”, t. 26, Kraków.
Benni T., 1933, Sportswoman chce się widzieć z panią doktór, „Język Polski” XVIII, z. 6, s. 184–185.
Topolińska Z., 2018, ‘Transforma zdaniowa’ – próba interpretacji, „LingVaria” XIII, nr 2 (26), s. 39–45, https://doi.org/10.12797/LV.13.2018.26.03.
Dobrzyńska T., 2005, Badanie struktury tekstu i form gatunkowych wypowiedzi jako klucz do opisu kultury i rozumienia literatury, [w:] M. Czermińska (red.), Polonistyka w przebudowie. Literaturoznawstwo − Wiedza o języku − Wiedza o kulturze − Edukacja. Zjazd Polonistów, t. 1, Kraków, s. 87−96.
Kuryłowicz J., 1968/1987, O rozwoju kategorii gramatycznych, Kraków, [przedr. w:] ibid., Studia językoznawcze, Warszawa 1987, s. 116−144.
ISJP: M. Bańko (red.), Inny słownik języka polskiego, Warszawa 2000.
- Po tekście głównym artykułu powinny być umieszczone sekcje „Źródła” i „Literatura”. W „Literaturze” wykazujemy tylko pozycje przywoływane w artykule. Jeśli w artykule wykorzystano skróty etymologiczne, geograficzne itd., należy umieścić w nim również sekcję „Skróty”.
- W przypisach i w „Literaturze” podajemy nazwiska wszystkich autorów, np.: (Hącia, Kłosińska, Łachnik, Pędzich 2021: 111), nie stosujemy zapisu (Hącia i in. 2021: 111):
Hącia A., Kłosińska K., Łachnik J., Pędzich B., 2021, Słownik polskich neologizmów w Obserwatorium Językowym Uniwersytetu Warszawskiego, [w:] E. Młynarczyk, E. Horyń (red.), Dialog z Tradycją, t. IX: Językowe świadectwo przemian społecznych i kulturowych, Kraków, s. 109–133, https://doi.org/10.24917/9788376241630.8.
- Opis w „Literaturze” zamieszczamy w języku, w jakim wydrukowany jest artykuł, a więc stosujemy polski aparat również przy publikacjach obcojęzycznych, np.:
Hausmann F. J., 1989a, Das Wörterbuch im Urteil der gebildeten Öffentlichkeit, [w:] F. J. Hausmann i in. (red.), Wörterbücher. Dictionaries. Dictionnaires. Ein internationales Handbuch zur Lexikographie, t. 1, cz.1, Berlin–New York, „Handbücher zur Sprach- und Kommunikationswissenschaft“, t. 5.1, s. 19–28.
- Pozycje zapisane cyrylicą w bibliografii i przypisach wewnętrznych transliterujemy według zasad międzynarodowego standardu ISO 9:2000, zob. np. http://www.ushuaia.pl/transliterate. W tekście stosujemy jednak polską transkrypcję imion i nazwisk według zasad PWN, np.: „Zagadnienie to omawia Jelena W. Paduczewa (Padučeva 2004: 160–162)”.
- Redakcja „LingVariów” zaleca, aby w wypadku odnoszenia się do zasobów elektronicznych (słowników elektronicznych i innych źródeł elektronicznych nieopatrzonych doi) uwzględnić także publikację referencyjną wskazaną w danej witrynie internetowej. Tym samym w „Literaturze” należy umieścić dwie pozycje (przy pierwszej podajemy adres elektroniczny i datę dostępu według wzoru), np.:
NKJP: Narodowy Korpus Języka Polskiego, [on-line:] nkjp.pl (dostęp: 31 V 2026).
Narodowy Korpus Języka Polskiego, praca zbiorowa, red. A. Przepiórowski, M. Bańko, R.L. Górski, B. Lewandowska-Tomaszczyk, Warszawa 2012.
WSJP PAN: P. Żmigrodzki (red.), Wielki słownik języka polskiego PAN, [on-line:] https:// www.wsjp.pl/ (dostęp: sierpień 2023).
Wielki słownik języka polskiego PAN. Geneza, koncepcja, zasady opracowania, praca zbiorowa, red. P. Żmigrodzki, M. Bańko, B. Batko-Tokarz, J. Bobrowski, A. Czelakowska, M. Grochowski, R. Przybylska, J. Waniakowa, K. Węgrzynek, Kraków 2018.
Monco PL: MoncoPL, [on-line:] monco.frazeo.pl (dostęp: 25 IV 2025).
Pęzik P., 2020, Budowa i zastosowania korpusu monitorującego MoncoPL, „Forum Lingwistyczne” nr 7, s. 133–150, https://doi.org/10.31261/fl.2020.07.11.
- Stosujemy ujednolicone skróty tytułów ważniejszych słowników i innych publikacji oraz oczywiście podajemy ich pełny opis bibliograficzny:
· EJO: K. Polański (red.), Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, Wrocław 1993.
· EJP: S. Urbańczyk (red.), Encyklopedia języka polskiego, Wrocław – Warszawa – Kraków 1991.
· GWJP: R. Grzegorczykowa, R. Laskowski, H. Wróbel, Gramatyka współczesnego języka polskiego, t. II: Morfologia, Warszawa 1998.
· ISJP: M. Bańko (red.), Inny słownik języka polskiego, t. I–II, Warszawa 2000.
· Knapski: G. Knapiusz, Thesaurus polono-latino-graecus, Poznań 1754.
· NSPP: A. Markowski (red.), Nowy słownik poprawnej polszczyzny, Warszawa 1999.
· PSWP: H. Zgółkowa (red.), Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, t. 1–50, Poznań 1994–2005.
· SEBań: A. Bańkowski, Etymologiczny słownik języka polskiego, t. I–II, Warszawa 2000, t. 3: Etymologiczny słownik mowy polskiej, Częstochowa 2014.
· SEBor: W. Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków 2005.
· SEBr: A. Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków 1927.
· SEMań: W. Mańczak, Polski słownik etymologiczny, Kraków 2017.
· SESł: F. Sławski, Słownik etymologiczny języka polskiego, t. I–V, Kraków.
· SF: S. Skorupka, Słownik frazeologiczny języka polskiego, t. I–II, Warszawa 1967–1968.
· SGP PAN: Słownik gwar polskich, red. M. Karaś (Źródła, t. I), J. Reichan (t. II–V), J. Okoniowa (t. VI–IX, z. 2), R. Kucharzyk (t. IX, z. 2–t. X, z. 4); t. I–V: Wrocław 1977–1998, t. VI–X: Kraków 2001–2023.
· SJPD: W. Doroszewski (red.), Słownik języka polskiego, t. I–XI, Warszawa 1958–1969.
· SJPSz: M. Szymczak (red.), Słownik języka polskiego, t. I–III, Warszawa 1979.
· SKarł: J. Karłowicz, Słownik gwar polskich, t. I‒VI, Kraków 1900‒1911.
· SL: S.B. Linde, Słownik języka polskiego, t. I‒VI, wyd. II, Lwów 1854–1860.
· SPsł: F. Sławski (red.), Słownik prasłowiański, t. 1–VIII, Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk 1974–2001.
· SPXVI: Słownik polszczyzny XVI wieku, t. I‒IV, red. komitet redakcyjny, t. V‒XVII, red. M.R. Mayenowa, t. XVIII‒XXXIV, red. F. Pepłowski, t. XXXV‒XXXVII, red. K. Mrowcewicz, P. Potoniec, Wrocław–Warszawa‒Krakow 1966‒2016, [on-line:] https://spxvi.edu.pl/o-slowniku/pracownia/
· SStp: S. Urbańczyk (red.), Słownik staropolski, t. I‒XI, Wrocław–Warszawa–Kraków 1953‒2002
· SW: J. Karłowicz, A.A. Kryński, W. Niedźwiedzki (red.), Słownik języka polskiego, t. I‒VIII, Warszawa 1900‒1927.
· SWil: A. Zdanowicz (red.), Słownik języka polskiego, t. I–II. Wilno 1861.
· SWJP: B. Dunaj (red.), Słownik współczesnego języka polskiego, Warszawa 1996.
· USJP: S. Dubisz (red.), Uniwersalny słownik języka polskiego, t. I–IV, Warszawa 2003.
· WSE-HJP: K. Długosz-Kurczabowa, Wielki słownik etymologiczno-historyczny języka polskiego, Warszawa 2008.
· WSFJP: P. Muldner-Nieckowski, Ł. Muldner-Nieckowski, Wielki słownik frazeologiczny języka polskiego. Pomoc dla piszących, Warszawa 2022.
· WSJP PAN: P. Żmigrodzki, Wielki słownik języka polskiego PAN, [on-line:] www.wsjp.pl.
· WSJP PWN: S. Dubisz (red.), Wielki słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2018.
· WSO PWN: E. Polański (red.), Wielki słownik ortograficzny PWN, Warszawa 2017.
· WSWO PWN: M. Bańko (red.), Wielki słownik wyrazów obcych PWN, Warszawa 2003.
Zasoby elektroniczne
· KorBa: Elektroniczny Korpus Tekstów Polskich z XVII i XVIII w. (do 1772 r.), [on-line:] https://korba.edu.pl/query_corpus/
· KWJP: Korpus Wspołczesnego Języka Polskiego, [on-line:] https://kwjp.ipipan.waw.pl
· MoncoPL: MoncoPL, [on-line:] https://monco-pl.clarin-pl.eu
· NKJP: Narodowy Korpus Języka Polskiego, [on-line:] http://www.nkjp.pl/